Przyroda Chile
Chile z najsuchszą pustynią świata na północy i Antarktyką na południu ma skrajnie odmienne strefy klimatyczne. Każdą charakteryzuje olbrzymia różnorodność przyrodnicza. Rozlegle wody terytorialne na zachodzie (320 km od wybrzeża) oraz wyniosłe Andy na wschodzie dodatkowo potęgują bogactwo niezwykłych krajobrazów na długim i wąskim terytorium państwa. Na chilijskich bezdrożach na podróżników nie czyha wiele niebezpieczeństw. W górach nie ma niedźwiedzi ani jadowitych węży. Występują tylko dwa rodzaje jadowitych pająków: arana del trio (czarna wdowa) z czerwoną plamą na czarnym tułowiu i arana del rincón (pustelnik brunatny), na oba jednak bardzo trudno się natknąć. W górach żyją dzikie koty i pumy. ale przeważnie unikają ludzi. Chilijczycy są dumni z licznych endemicznych gatunków zwierząt, z których większość jest niestety zagrożona wyginięciem - np. pudu, najmniejszy jeleniowaty świata, czy olbrzymi jeleń huemal o królewskim wyglądzie, umieszczony w państwowym godle. Na wyspach (Wielkanocnej i Juan Fernández, nazywanych czasem południowym Galapagos) występują gatunki, które ewoluowały w izolacji, tworząc własną, wyjątkową pulę genową.
Na północy.
Na pustynnych terenach północnego Chile ziemia jest sucha, a klimat bardzo surowy. Na wybrzeżu żyje jednak mnóstwo fok i wiele gatunków ptaków: mew. pelikanów, petreli. pingwinów i sępów. Wysoko w Andach pod osłoną krzewów i skał żyją stada trudnych do zobaczenia huema-li, które przynajmniej w teorii są objęte ochroną w parkach narodowych. Park Narodowy Lauca (s. 206) to jedyny obszar w Chile, gdzie o świcie lub zmierzchu z łatwością można wypatrzyć te jelenie, kiedy chowają się wśród drzew quenoa.